Πάρε Κόσμε!

Άλλη μια μέρα δύσκολης προσαρμογής, συσσωρευμένης βαρεμάρας και νοσταλγίας των μερών που αντί για "περπατημα-μετρό-τρένο-περπάτημα-μάθημα και τούμπαλιν" (όπως σήμερα καλή ώρα) ήσουνα αραχτή και λάιτ, με τα λάδια σου και τα κοκτέλια σου στο νησί.

Και το χειρότερο; Το μαύρισμα αρχίζει να χάνεται! Whaaaat???

Ασκήσεις ηρεμίας κοπελιά! Αργές αναπνοές! Όλες έτσι είμαστε, διακοπές τέλος! 

Σκέψου μόνο ότι από τώρα μπορείς να τσιμπήσεις και κανένα γαλακτομπουρεκάκι, χωρίς να σκεφτείς  την "πασαρέλα" της παραλίας. Είδες? Κάτι καλό έχει και το φθινόπωρο (μην ακούσω χειμώνας!).

Ξέφυγα πάλι. Πάλι την παραλία σκέφτηκα πανάθεμά με!

Έλεγα λοιπόν, πως ενώ και σήμερα (δεύτερη μέρα of the normal life) ανταγωνιζόμουν τις αντοχές μου και τη δύναμη που χρειάζεται για να κάνεις το comeback μετά τις διακοπές...

ΤΣΟΥΠ! Μου ήρθε κατά νου το "Take what you need project". 

Tι είναι αυτό? Αλληλοσυμπαράσταση (υπάρχει αυτή η λέξη;) για μέρες σαν και αυτές.

Εδώ θα το καταλάβετε καλύτερα. 

https://www.facebook.com/pages/Take-What-You-Need-Project/274795155887141

Όχι τίποτα άλλο, αλλά είναι και μια μέρα δύσκολη, μην επαναλαμβανόμαστε.

Πάρε κόσμε λοιπόν!
Daphy
  xo